Hoe maak je een onmogelijke keuze?

Hoe maak je een onmogelijke keuze?

Een keuze maken, je doet het de hele dag door. Je hele leven bestaat zelfs uit keuzes maken. Grotendeels zonder erbij na te denken. Gelukkig maar, anders zou je helemaal gek worden. ‘Trek ik vandaag deze trui of deze blouse aan’?  ‘Pak ik nu de fiets of de auto voor de boodschappen’? Die keuzes lukken meestal wel.  En dan ineens.., bij de grote levensvragen weet je het echt niet. Het dilemma is te groot! Wil jij graag weten wat je dan écht gaat helpen?

 

HOE MAAK JE EEN GEMAKKELIJKE KEUZE?

Grote kans dat bovenstaande keuzes je geen of weinig kopzorgen opleveren. En weet je hoe dat komt? Je denkt even logisch na en/of zet de plussen en de minnen van elke keuze op een rijtje, telt hoeveel er aan welke kant staan en je keuze is gemaakt.

Gelukkig helpt deze aanpak om een heleboel keuzes snel en redelijk gemakkelijk te kunnen maken. Al is zelfs dat tegenwoordig niet altijd meer waar. Tegenwoordig hoor je steeds vaker over keuze stress. In onze huidige maatschappij zijn er op heel veel verschillende onderwerpen, artikelen, thema’s zo ontzettend veel keuzes te maken dat zelfs ‘de beste knopendoorhakker’ er wel eens een hard hoofd in heeft.
Een simpel voorbeeld: je wil jam wil kopen in de supermarkt. Heb je al eens gekeken uit hoeveel verschillende potjes van merken, smaken, combi van smaken, biologisch of niet, grootte, A of B merk/kwaliteit, prijs, je kunt kiezen?

 

DE BELANGRIJKE LEVENSVRAGEN

Maar wat als je nu met de grote vragen van het leven geconfronteerd wordt?

‘Blijf ik nu wel of niet in deze relatie?’

‘Koop ik dit huis nu wel of niet?’

‘Welke studie ga ik doen, rechten of de kunstacademie?’

‘Blijf ik bij mijn huidige werkgever of ga ik op zoek naar een nieuwe baan?’

 

 

WAT GEBEURT ER ALS JE VOOR ZO’N COMPLEXE KEUZE GESTELD WORDT?

Met gewoon, alleen maar, je gezonde verstand kom je er niet, dat kan ik je alvast vertellen. Grote kans dat ook de plussen en minnen geen uitsluitsel gaan geven. En zelfs als die een duidelijk verschil laten zien, is de kans groot dat jij toch met een baksteen in je maag rond blijft lopen. Waarom lukt het dan niet om die knoop door te hakken?

Bij zo’n wezenlijke, levensbepalende keuze waar je voor staat blijken wij mensen te gaan denken. Lijstjes te maken en opnieuw te gaan denken, te gaan wikken en wegen. Maar rationeel kan je denken wat je wil, dit gaat je niet helpen. Met alleen maar verstandelijk te beredeneren, te meten, lukt het je niet OF bestaat er een grote kans dat je een fout begaat. Zo’n wezenlijke keuze is niet door meten of punten tellen te maken.

 

GEEN KEUZE MAKEN

Maar wat als je door het niet weten, je eeuwige twijfelen, géén keuze maakt? Weet: niet kiezen is ook kiezen. Alleen wordt er dan voor jou gekozen! Reële kans dat je dan op enig moment met een kater zit!

 

‘FOUTE’ KEUZE

Wanneer jij je op enig moment realiseert dat het een foute keuze was, blijkt vaak dat je gereageerd hebt vanuit de angst voor het onbekende. Die angst kan zo verlammend werken, dat het maakt dat wij mensen vaak voor veiligheid kiezen. Een schijnveiligheid wel te verstaan! Misschien durf je het risico niet aan. Of wil jij je ouders, je partner niet teleurstellen. Misschien weegt de financiële zekerheid zwaar. En weet je ook echt niet wat je later wil worden, best te snappen!
Voor nu kan dit dus ook best een legitieme keuze zijn.

En och.., wat is fout? Kleine troost! Zelfs als je nu, om wat voor reden dan ook, de ‘foute’ keuze maakt, de keuze waar je vroeg of laat spijt van krijgt… Je krijgt elke dag een nieuwe kans om het anders te doen. Werkelijk niets is voor de eeuwigheid en al doende leert men. Ook allemaal waar! Dus zelfs bij een achteraf foute keuze heb je, als het goed is, een wijze les mogen leren.
Wanneer je kiest voor een studie die 20 jaar later toch niet aan blijkt te sluiten bij wat je nu wil, heb je toch allerlei kennis opgedaan, vaardigheden geleerd en je als mens gevormd. Dat neem je altijd als winst mee in je verdere leven.

 

HOE MAAK JE DAN DE JUISTE KEUZE BIJ DE MOEILIJKE LEVENSVRAGEN?

Als je in het hier en nu de juiste keuze wil maken bij een groot dilemma en je weet dat lijstjes maken niet helpt. En je wil niet vanuit angst kiezen en je wil ook niet, NIET kiezen. Hoe kies je dan?

Wat zijn jouw waarden in het leven?

Keuze

Wanneer je belangrijke beslissingen neemt op basis van jou ‘core values’, jouw basis waarden, dan maak je steeds de juiste keuze. Wanneer jij jouw basis waarden weet en je stemt je dilemma af op die waarden, dan zal je het antwoord ‘WETEN’. Niet vanuit je hoofd, maar vanuit je intuïtie, je ziel, je kern. Je zal vanuit een diep innerlijk weten zeker weten wat je te doen staat. Ondanks je goed te begrijpen angst die er waarschijnlijk toch ook nog is, zal je merken dat het dan ineens helder is welke keuze jij dient te maken. Je kan niet anders meer dan DIE keuze maken!

Bij de grote vragen van het leven, bij de stevige dilemma’s waar we ons soms voor gesteld zien, zijn beide opties op zich vaak goed en prima te onderbouwen. Welke keuze voor jou de juiste is, weet je pas als je kiest vanuit je waarden.

Jij bent nu de regisseur over jouw leven!

 

Wil je graag meer weten over de waarde van Waarden? Vraag dan mijn E-book ‘Kiezen vanuit jouw waarden’ aan en jij krijgt helder wat jouw waarden zijn! Beloofd!

 

 

 

 

 

Weet jij wanneer je het allerbeste leert?

Weet jij wanneer je het allerbeste leert?

Iets nieuws leren doe je onder specifieke omstandigheden. Kan jij voor jezelf bedenken hoe jouw ideale leeromgeving eruit ziet? Wat is er voor nodig om tot leren te komen? En wanneer is er juist totaal géén sprake van leren? Grofweg kun je jouw leven verdelen in 3 zones, waar leren juist wel of niet de ideale omstandigheden kent om tot ontwikkeling te komen.
Drie leer zones

In welke van deze 3 zones denk je dat jij het beste tot leren komt?

 

COMFORT ZONE

In deze omstandigheden voel jij je heerlijk, alles verloopt naar wens. Je leven ziet en voelt comfortabel. Je voelt je veilig en geniet van dat wat er is. In het klein kan dit een heerlijk relax avondje op de bank zijn met een heerlijk boek, verse thee en een stukje chocola.
Mmmm.., zucht.., totale ontspanning.
In ruimer opzicht kan je ook denken aan je leven waarin je tevreden bent met je werk en je privé omstandigheden. Je hebt geen geldzorgen, je bent gezond en het gaat goed met jou en de mensen om je heen. Je leven is in balans.

Dit klinkt verrukkelijk en dat is het natuurlijk ook. Een zone om bijna kwijlend naar uit te kijken, geen stress, geen spanning. Je zou denken dat de omstandigheden voor leren in deze zone ideaal zijn. LIJKT!
Want.., in deze zone zijn er geen prikkels. Er is geen wens of uitdaging tot leren. Dus als je leven er altijd zo uitziet mis je een drive en grote kans dat het dan uiteindelijk zelfs saai wordt.
Het kan zelfs ook een vlucht zijn. Zelfs als het echt niet allemaal perfect is, is soms de angst voor het onbekende zo groot dat het veel veiliger voelt om gewoon lekker te blijven zitten waar je zit.

Belangrijk is dat jij je dit realiseert en zo lang als dit een bewuste keuze is, is het prima. Na een periode van hard werken of van ziek zijn, kies je er dan bijv. voor om nu even een periode op pauze te gaan staan.

 

GEVAAR ZONE

Wanneer jij je in deze situatie bevindt is er geen tijd voor leren. Er is sprake van gevaar, misschien zelfs wel van grote paniek. Je handelt gewoon, vanuit een reflex, primair! Wanneer je kind bijv. zonder te kijken de straat op wil vliegen en jij ziet dat er net een auto aan komt… Dan is er geen tijd voor een verkeersles en ook niet voor een pedagogisch gesprek. Dan handel je en pak jij je kind bij de arm en trekt haar terug op de stoep.

Hetzelfde geldt voor een brandend huis, de waterleiding die gesprongen is, of je auto (met jou erin) die in het water geraakt is. Dit is niet het juiste moment om in alle rust een handleiding te gaan lezen of een cursus te gaan volgen. Je handelt, jouw brein ervaart niet de ruimte om kennis tot je te nemen.

Ditzelfde geldt ook voor een situatie waar jij niet letterlijk gevaar ervaart, maar waar de situatie in figuurlijke zin niet veilig is. Zoals bijv. in een groep waar je niet welkom bent, of op een plek waar je zelf absoluut NIET voor gekozen hebt en dus niet wil zijn. Je blokkeert en staat niet open voor leren omdat hier jouw interesse totaal niet ligt of omdat het veel te moeilijk voor je is.

In deze fase is het gevoel van onveiligheid gewoonweg te groot en is er geen sprake van leren. Achteraf kan je er mogelijk best een les uithalen, maar niet in het moment zelf.

 

DISCOMFORT

Leren vindt plaats op het moment dat je jezelf (net) niet helemaal veilig voelt. Er ligt een uitdaging voor je, je voelt spanning.
Je ervaart dat er iets is dat je eigenlijk anders zou willen, je bent niet tevreden.
Of je ontdekt dat er iets is dat je eigenlijk zou willen kunnen, maar dat is nu nog niet het geval.

Je ervaart dus ergens pijn waar je vanaf wil, of je ontdekt dat je een wens hebt om iets moois te realiseren, maar waar je nu nog niet de juiste expertise voor in huis hebt.

Leren

In de fase van discomfort ligt er een uitdaging, je wordt getriggerd en je voelt ook een bepaalde mate van spanning en onveiligheid. Want JA,  er ligt iets voor je dat je nog niet kent of kunt, ergens waar je nog nooit geweest bent. En dat zorgt mogelijk voor licht knikkende knieën. Je staat voor een deur en je weet niet precies wat daar achter zit, of je het wel gaat kunnen. Misschien voel je wel twijfel en onzekerheid.

 

LEREN IN DE DISCOMFORT ZONE

Juist dit is echter nodig om tot leren te komen. Je leert niet als alles chill is en je leert niet als je in (levens)gevaar bent. Leren doe je wanneer er voor je neus iets is dat minimaal 1 stap van je af is. Maar afhankelijk van welk type mens jij bent kan het ook zo zijn dat jij de grenzen opzoekt en een behoorlijke uitdaging en/of gevaar niet uit de weg gaat. Of misschien zelfs wel nodig hebt om in actie te kunnen komen.

De fase van discomfort is breed. Kies jij meer voor veiligheid en start jouw leren dus ergens dicht in de buurt van de groene zone? Zet jij kleine stapjes en wil je graag zeker weten dat wat je doet tot succes leidt? Prima, dan is dit jouw manier van  leren.

Ben jij meer een doener en een durfal? Dan spring jij waarschijnlijk gewoon midden in die nieuwe uitdaging en zie je wel wat er onderweg wel of niet op je pad verschijnt. Je start mogelijk al ergens behoorlijk naar rechts, waar oranje al donker oranje is en zelfs neigt naar rood.

 

EEN PAAR VRAGEN VOOR JOU:

Wanneer zat jij voor het laatst in de groene zone? Of zit je er nu? Had/heb je het nodig?
Wat is jouw voorkeursaanpak bij leren? Meer richting groen of juist richting rood?
Ben je daar tevreden mee of overweeg je eens een andere aanpak?
Wat is het eerstvolgende dat jij graag wil leren?
Ik lees graag je reactie,

 

Onrust, hoe pak je dit gevoel aan?

Onrust, hoe pak je dit gevoel aan?

Onrust.., is dat iets dat jij wel eens voelt? Twijfel jij ook wel eens of het je wel allemaal gaat lukken? Of je wel het goede doet? Of jij wel de juiste persoon bent en kunt zijn om dat bepaalde resultaat neer te zetten? Ik wel in ieder geval, vanmorgen nog! En om dan van onrust via compassie weer naar de juiste actie te kunnen gaan,  is toch wel een vreemde kronkel! Of toch niet?

 

Onrust

Vanmorgen was voor mij weer eens zo’n dag. De onrust giert door mijn lijf. Waar ik gisteren tijdens het werken nog dacht dat ik goed bezig was, twijfel ik vandaag over alles. Ik voel onrust, maar dat is maar de laag aan de oppervlakte. Waar komt die onrust vandaan? Voor mij geldt dat mijn onrust een voortvloeisel is van mijn enorm kritisch zijn op mezelf. Het is zelden goed genoeg en het gaat zelden snel genoeg. En als ik in die spiraal zit voel ik de onrust thermometer stijgen.., drastisch stijgen. En dat is niet fijn! Toch is er ook een andere kant.

 

Een gevoel van onrust en kritisch zijn.., helpt!

Zelf vond ik het altijd een beetje ‘grrrrr’ klinken als ik hoorde dat iemand zei: Accepteer je onrust, accepteer je onzekerheid, accepteer je kritisch zijn op jezelf. Ja duh!!!
Door de jaren heen wat wijzer geworden, maakt dat ik er nu wel iets mee kan. Ik snap het en ben het er zelfs mee eens. Daar begint het om er anders mee om te kunnen gaan.

Want.., ik kan het wel proberen te negeren, vaak geprobeerd zelfs. Dat kost me echter alleen maar heel veel negatieve energie. En.., het heeft geen nut, want het gevoel, die gedachte is er toch echt! Sterker nog, die onrust die ik voel omdat het niet snel goed genoeg is, heeft ook een positieve kant. Die heeft me al heel ver gebracht. Het maakt nl. dat ik hard werk en kwaliteit lever. Het helpt om mijn werk goed te doen. Dat is mooi, maakt me ook met regelmaat trots op wat ik doe. En van daaruit is mezelf accepteren ineens een stuk gemakkelijker, want het brengt me ook iets.

Ik voel onrust, voel me onzeker en ben kritisch. En dat is oké!

Van jezelf houden

 

Helpt het me NU ook?

Vanmorgen merk ik dat het me niet helpt. Want als ik daar te ver in doorschiet (en dat doe ik nu dus), blokkeer ik. Voel ik de stress stijgen en zorgt mijn onrust ervoor dat ik gister lastig in slaap viel en nu niet weet wat te doen. Waar te beginnen. Dat deel van mij, wat en wie ik OOK ben, helpt me vandaag dus niet.
Blijkbaar heb ik iets anders nodig. Hmmm., wat heb ik nu nodig? En hé.., al mijmerend komt in me op dat ik kan kiezen. Ik kan vandaag voor iets anders kiezen, iets dat me voor nu WEL op weg helpt.

 

Compassie

Het eerste dat in me opkomt, vanuit de gedachte van kritisch op mezelf zijn, is compassie. Niet meteen heel gemakkelijk, het tegenovergestelde van kritisch zijn zelfs. Het eerste wat er dan ook gebeurt is lichte weerstand: zo van.., leuk bedacht Jane, maar zo gemakkelijk werkt het natuurlijk niet!
Toch schiet me dit woord met een reden te binnen, ga ik vanuit. Al verder mijmerend zie ik het deel van het woord dat mijn aandacht trekt.., PASSIE. Jaaaa!
Passie maakt dat ik eigenlijk meteen energie krijg, enthousiast word. De letterlijk gevoelde blokkade wordt zachter en verdwijnt. Nu heb ik niet pushen nodig om van mijn onrust af te komen, maar werken vanuit mijn passie en vanuit compassie.

En jawel, een nieuw blog is geboren. Ik heb mijn onrust bekeken en onderzocht, kwam uiteindelijk terecht bij (com)passie als dat wat ik nu nodig heb en.., ik kan aan de slag. Mijn onrust is voor nu verdwenen, tot een volgende keer me weer iets anders triggert natuurlijk. Zo gaat dat, steeds ontstaat er een diepere laag waarop je hetzelfde thema weer mag tegenkomen!

 

Herken jij de onrust waar ik het over heb en levert je dit ook soms stress op? Maakt het je passief, blokkeer je en word je onzeker?

Je hebt iets te kiezen, jij kan er zelf iets aan doen. Wil je concreet aan de slag, dan is mijn GRATIS E-cursus ‘De tijd vliegt, maar jij bent de piloot’, misschien iets voor jou. Je leert hoe onrust en stress er voor jou uitziet en HOE jij er zelf iets aan kan doen.
Klik op de afbeelding voor meer info én om je aan te melden natuurlijk!

stress

 

Hoeveel staat er op jouw emotionele bankrekening?

Hoeveel staat er op jouw emotionele bankrekening?

Jouw emotionele bankrekening

Een emotionele bankrekening, wat is dat nu weer? Iedereen kent het idee van een lopende rekening en een spaarrekening. Bij voorkeur sta je niet rood, maar heb je een mooi bedrag opgebouwd. Eigenlijk heel simpel, voor je emotionele bankrekening geldt exact hetzelfde. Wil jij weten hoe dit precies werkt, lees dan verder.

 

Je spaarrekening

Vast ken je het gevoel (of je hebt het gekend) dat ‘rood staan’ bij je oproept. Niet fijn! Of op zijn minst het idee van elke maand heel goed op moeten letten om te voorkomen dat je rood staat. Hoe heerlijk is het als je een buffer hebt opgebouwd, mogelijk een lekker maandloon verdient en zonder stress een opname kunt doen voor die prachtige spijkerbroek, een onverwacht cadeautje voor een lieve vriendin, een nieuw bankstel, die vakantie waar je zo naar verlangde.

Of die aankoop nu groot of klein is, feit blijft dat het wel nodig is, zelfs noodzakelijk is, dat er ook gestort wordt op diezelfde rekening. Anders gaat het vroeg of laat fout en komt toch dat mogelijke  rood staan weer om de hoek kijken. Geld storten en geld opnemen hoort dus evenredig te gebeuren. Logisch! Toch?

 

Jouw emotionele bankrekening

Voor je emotionele bankrekening geldt exact hetzelfde. Neem nu de relatie die je hebt met je partner en/of een vriend(in) voor ogen. De kans is groot dat je bij elkaar bent omdat je een klik hebt, je voelt je goed bij de ander, je kunt samen lachen en huilen en mooie gesprekken voeren. de ander geeft jou energie. Elke keer dat je een waardevol moment samen beleeft stort die ander (ongemerkt) op jouw emotionele bankrekening. En jullie contact wordt alleen maar hechter. Een lekkere buffer wordt opgebouwd.
Maar ooit, komt er een moment dat je het even niet met elkaar eens bent: er ontstaat onenigheid over iets, de ander is er even niet voor je terwijl je dat wel verwachtte, de ander doet iets wat jij heel erg vindt. Op dat moment wordt er door de ander (wederom ongemerkt) een opname gedaan, je teert in op het positieve saldo. Jij bent kwaad, verdrietig, teleurgesteld.
Toch is er uiteindelijk niets aan de hand, ondanks het barstje dat ontstaan is. Waarom? Daar kan jullie relatie wel tegen, het saldo op jouw emotionele bankrekening is hoog genoeg. De lucht klaart wel weer op, met of zonder een ruzie of discussie.

 

Alleen maar opnames?

Is er nu echter sprake van een contact met iemand die eigenlijk alleen maar opnames doet: je bijv. alleen maar nodig heeft als het hem/haar uitkomt, met regelmaat heel onaardig doet, je eigenlijk leegzuigt. Tja.., dat is duidelijk, dan sta je snel in het rood. Staat de ander bij jou in het rood.
Hoog tijd om een goed gesprek met elkaar te voeren en dit bespreekbaar te maken. Leidt dit tot niets, dan mag jij jezelf de vraag stellen of de tijd niet is aangebroken om afscheid te nemen van elkaar…

 

De emotionele bankrekening van de ander

Nu komt een hele belangrijke die met regelmaat tot misverstanden (of erger) kan leiden. ALLEEN de houder van de bankrekening bepaalt of er op de rekening gestort wordt, dan wel een opname wordt gedaan. Die is de eigenaar van die rekening! Jij kunt dus niet voor de ander bepalen dat jij een storting gedaan hebt op de rekening van de ander door een bosje bloemen mee te nemen, samen te gaan lunchen, te helpen met opruimen. Net zo min als jij kunt bepalen dat jouw kregelige opmerking ‘toch zo erg niet is’ en ‘het eigenlijk best meevalt’ hoe lang je niks meer van je hebt laten horen.

Wanneer de ander jou bedankt met een dikke knuffel voor je bezoek, dan kan je er vanuit gaan dat de ander het gewaardeerd heeft en het dus een storting was. Twijfel je.., vraag!

NIVEA: Niet Invullen Voor Een Ander, maar VRAGEN!

Bij een contact dat ‘goed zit’, WEET je (een diep innerlijk weten) wanneer je stort én dat je voornamelijk stort én dat je elkaar eigenlijk nauwelijks/niet kwetst én dat jullie (vriendschap)relatie tegen een stootje kan, mocht een van de twee toch eens een keer iets onhandig doen of iets pijnlijks zeggen.

Mijn vragen aan jou.

  1. Wat is het saldo van de emotionele bankrekeningen m.b.t. de mensen om je heen?
    Ga ze maar eens langs. Je hebt hier je hoofd niet bij nodig, jouw onderbuikgevoel vertelt je vanzelf als je iemand in gedachte neemt, hoe hoog het saldo is.
  2. En wat doe je met dit inzicht? Vergeet vooral niet de lieve mensen om je heen eens te bedanken voor hun stortingen op jouw rekening.
  3. Is er misschien ook iemand die je dit blog wil laten lezen, als basis voor een goed gesprek om samen misschien wel tot nieuwe stortingen te komen?


Wil je iets delen van jouw antwoorden, je gedachtes hierover? Dat zou ik super vinden.
Ik lees je reactie meer dan graag!